Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς λογότυπο

Προφίλ Facebook
Προφίλ Linkedin
Προφίλ Twitter
Σελίδα Youtube
Προφίλ Flickr

Άρθρα / Συνεντεύξεις

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Εμβαθύνοντας στην Ευρωζώνη με γνώμονα τη δημοκρατική νομιμότητα

Προς τους Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων που συμμετέχουν στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης:

27 Ιουνίου 2018

Χρόνια μετά την απαρχή της οικονομικής κρίσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωζώνης του Ιουνίου του 2018 ετοιμάζονται εκ νέου να επικεντρωθούν στον τρόπο προόδου της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) και στις απαιτούμενες θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Τόσο από την Αναφορά των Πέντε Προέδρων, όσο και από τo έγγραφο προβληματισμού και τις σχετικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το όραμα που παρουσιάστηκε από τον Πρόεδρο Macron, την Ατζέντα των Αρχηγών του Συμβουλίου και από τις πολύ-αναμενόμενες Γαλλο-Γερμανικές προτάσεις επί της αναμόρφωσης της ΟΝΕ, δύο πράγματα καθίστανται σαφή πέραν πάσης αμφιβολίας:

1) Τα Κράτη-Μέλη δεν διαθέτουν μία κοινή αντίληψη για το τι απαιτείται, ώστε να καταστεί βιώσιμη η ΟΝΕ
2) Υπάρχει σημαντική έλλειψη εμπιστοσύνης, τόσο στο «Βορρά» όσο και στο «Νότο», η οποία συνιστά εμπόδιο στην περαιτέρω αναμόρφωση.

Οι Ιταλικές εκλογές και οι επιστολές από τους Γερμανούς οικονομολόγους δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι η εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, καθώς και του εκλογικού σώματος, είναι χαμηλή. Αυτό ισοδυναμεί με ξεκάθαρη πολιτική πρόκληση αναφορικά με την επιβίωση του ευρώ, συγκρίσιμη με την οικονομική πρόκληση ενάντια στο ενιαίο νόμισμα εν μέσω της κρίσης. Μονομερείς έξοδοι και άτακτες χρεοκοπίες δεν δύνανται να αποκλεισθούν.

Η εν λόγω έλλειψη εμπιστοσύνης έχει διαβρωτικές, μακροπρόθεσμες συνέπειες στην αντίληψη των πολιτών για το ευρώ και τη νομιμότητά του. Η αποφυγή σημαντικών μεταρρυθμίσεων δεν συμβάλλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Τούτη θα διακυβευθεί περαιτέρω στην περίπτωση μιας επόμενης, αναπόφευκτης, κρίσης.

Πέρα από την δια της επίτευξης οικονομικής ανάπτυξης και απασχόλησης αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην διακυβέρνηση του ευρώ, τούτη μπορεί να αποκατασταθεί, εφόσον εκείνοι που λαμβάνουν τις αποφάσεις δείξουν ότι λογοδοτούν. Αυτό περιλαμβάνει την αποσαφήνιση των υποχρεώσεων, των δομών λήψης αποφάσεων και των μηχανισμών που καθιστούν όσους λαμβάνουν αποφάσεις υπόλογους στους πολίτες και τους εκπροσώπους τους.

Παρότι τούτες οι απαιτήσεις φαίνονται ευλόγως προφανείς, η παρούσα διακυβέρνηση του ευρώ είναι ένα υβρίδιο μεταξύ των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ανεπίσημων διακυβερνητικών συμφωνιών που συνήφθησαν στο Eurogroup. Δεδομένου του υφιστάμενου βαθμού διαφάνειας, δεν είναι καθόλου σαφές αν το Eurogroup λαμβάνει αποφάσεις, δεδομένου ότι είναι μετά βίας νομίμως εξουσιοδοτημένο να πράττει κάτι τέτοιο. Ως εκ τούτου, το Eurogroup δεν λογοδοτεί σε κανέναν• και προκύπτει ξεκάθαρα ότι το να παραμένουν οι υπουργοί υπόλογοι σε εθνικό επίπεδο για αποφάσεις που έλαβαν από κοινού σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι αποτελεσματικό.

Ο επιμερισμός ευθυνών είναι περαιτέρω περίπλοκος, λόγω της έλλειψης σαφήνειας περί του ποιος είναι υπεύθυνος για πολιτικές τόσο θεμελιώδεις όσο η δημοσιονομική πολιτική, η οποία είναι κυριολεκτικά υπεύθυνη για το σύνολο των δημοσίων υπηρεσιών. Παρότι αρχικά εθνική αρμοδιότητα, οι βάσει της Συνθήκης υποχρεώσεις περί χρέους και ελλειμμάτων έχουν πλέον καταστεί εφαρμοστέες περισσότερο μέσω κυρώσεων και προστίμων. Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, το οποίο προβλέπεται να δομήσει και να νομιμοποιήσει αυτή την καινοτομία, είναι, ωστόσο, τόσο δύσκολο διαδικαστικά, ώστε θολώνει την αλληλεπίδραση μεταξύ των κρατών-μελών, της Επιτροπής, του Eurogroup και του Συμβουλίου. Όταν οι ειδικοί διαφωνούν για το κατά πόσο η δημοσιονομική πολιτική είναι ακόμα εθνική ή κοινή αρμοδιότητα, δεν είναι πλέον σαφές ποιος είναι υπεύθυνος.

Καθώς η πολυμερής τάξη των πάντων, από το εμπόριο μέχρι την κλιματική πολιτική, τις συμμαχίες ασφαλείας και το G7, είναι υπό απειλή, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι, προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη να επιβιώσουν, η συνεργασία είναι το κλειδί. Το συνταγματικό οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντανακλά για καιρό την αντίληψη ότι η καθαρά διακυβερνητική συνεργασία οδηγεί σε δημοκρατικό έλλειμμα, οδηγώντας στην ανάπτυξη των αντιπροσωπευτικών θεσμών, για να διασφαλιστεί ότι η ευθύνη μπορεί να αποδοθεί ανάλογα με το επίπεδο λήψης αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένου του υπερεθνικού επιπέδου.

Είναι καιρός τούτο να επεκταθεί στην καθόλα σημαντική σφαίρα της διακυβέρνησης της Ευρωζώνης. Κάτι τόσο σημαντικό όσο το ενιαίο νόμισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να απομονωθεί από τους μηχανισμούς της Ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. Οι προφανείς διανεμητικές συνέπειες του εν λόγω ζητήματος έχουν περαιτέρω επιδεινώσει το πρόβλημα συντονισμού μεταξύ του Ευρωπαϊκού και των εθνικών επιπέδων.

Είναι κατανοητό ότι τα δημοσιονομικά ζητήματα χτυπούν την καρδιά της εθνικής κυριαρχίας και, συνεπώς, τούτη θα διαφυλαχτεί με ζήλο. Ωστόσο, η διακυβέρνηση της Ευρωζώνης δεν μπορεί να έχει πολλαπλές κατευθύνσεις. Αποφάσεις τέτοιου βεληνεκούς δεν μπορούν να «συντονιστούν» σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ενόσω δεν γίνεται αποδεκτή η ένταξη δημοκρατικού ελέγχου αναλογικά.
Ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου και την περαιτέρω διαδικασία εμβάθυνσης στην ΟΝΕ, καλούμε τους αρχηγούς να:

– Εστιάσουν τις προσπάθειες αναμόρφωσης της Ευρωζώνης στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων πολιτών.
– Διασφαλίσουν την ευθύνη ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο λαμβάνονται αποτελεσματικά οι αποφάσεις, περιλαμβάνοντας την θεσμοθέτηση του Eurogroup και την ενδυνάμωση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα κατά τη διαδικασία διορισμού της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.- Αποσαφηνίσουν δημοσιονομικούς και μακροοικονομικούς κανόνες, προκειμένου να ενισχυθεί η νομιμότητα της Επιτροπής και να γίνει η διαδικασία του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου πιο κατανοητή και περιεκτική.
– Αξιοποιήσουν τις υπάρχουσες δομές σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όταν συστήνουν νέα όργανα όπως το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης, τον προϋπολογισμό της Ευρωζώνης ή κάποιο ταμείο για δύσκολους καιρούς, διευκολύνοντας τη λογοδοσία τόσο προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και προς το Συμβούλιο• επίσης, να αξιοποιήσουν τους φύλακες των θεσμών, όπως τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή και το Ελεγκτικό Συνέδριο.
– Εδραιώσουν καλύτερα την πολιτική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προκειμένου να προστατευτεί η ανεξαρτησία και η νομιμότητά της, ενόψει των διαρκώς διευρυνόμενων καθηκόντων της.

Η εμβάθυνση της ΟΝΕ θα πρέπει να οδηγεί σε μια διακυβέρνηση διαφανή, υπεύθυνη και δημοκρατική, όπως έχει ήδη εκθέσει το Δίκτυο για την Ευρωζώνη, στο οποίο συμμετέχουμε: www.transparency.eu/eurozone-manifesto

«ΒΡΑΒΕΙΟ ΗΡΩΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ»

H Διεθνής Διαφάνεια αναζητά τον επόμενο νικητή του Anti-Corruption Award 2018 .
Πιστεύετε ότι έχετε επιτύχει κάποια σημαντική νίκη κατά της διαφθοράς;
Γνωρίζετε κάποιον που έχει επιτύχει μια τέτοια νίκη;
Μιλήστε μας με στοιχεία στο tihellas@otenet.gr για το πρόσωπο αυτό και το επίτευγμα του (έως 300 λέξεις) μέχρι την Τρίτη 10 Ιουλίου 2018 και μπορεί ο ήρωάς σας να κερδίσει το «ΒΡΑΒΕΙΟ ΗΡΩΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ» της Διεθνούς Διαφάνειας!!!
 

Απεβίωσε η Βιργινία Τσουδερού, πρώτη Πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος

Το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη της Διεθνούς Διαφάνειας-Ελλάδος εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήριά τους στους οικείους της Βιργινίας Τσουδερού, η οποία υπήρξε –μεταξύ άλλων- επικεφαλής της ομάδας που συγκρότησε το ελληνικό παράρτημα της Διεθνούς Διαφάνειας και Πρόεδρος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου της. Το ήθος, η προοδευτικότητα και το φωτισμένο πνεύμα της αποτελούν διαχρονικά πυξίδα στο έργο μας.
 

Σύμφωνο Ακεραιότητας υπέγραψαν Διεθνής Διαφάνειας-Ελλάς και Περιφέρεια Αττικής


Αθήνα, 20 Απριλίου 2018. Σε μεγάλο αντιπλημμυρικό έργο θα εφαρμοστεί πιλοτικά το εργαλείο που στοχεύει στην ανάθεση, σύναψη και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων με πιο διαφανείς διαδικασίες
Υψηλά πρότυπα διαφάνειας, λογοδοσίας και αποτελεσματικότητας προς το δημόσιο συμφέρον στοχεύει να θέσει η εφαρμογή του Συμφώνου Ακεραιότητας (ΣΑ) που συνυπέγραψαν η Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς (ΔΔ-Ε) και η Περιφέρεια Αττικής, στο πλαίσιο εκτέλεσης αντιπλημμυρικού έργου. Πρόκειται για μια οικειοθελή συμφωνία βάσει της οποίας η ΔΔ-Ε, θα παρακολουθήσει ως Ανεξάρτητος Παρατηρητής-με τη συνδρομή μιας εξειδικευμένης ομάδας- τη διαγωνιστική διαδικασία, την κατάρτιση της σύμβασης και την υλοποίηση του έργου «Κατασκευή Δικτύου Ομβρίων σε Περιοχές των Δήμων Νίκαιας-Αγίου Ιωάννη Ρέντη και Μοσχάτου-Ταύρου» συνολικού προϋπολογισμού 12,3 εκατομμυρίων ευρώ με Αναθέτουσα Αρχή την Περιφέρεια Αττικής. Το έργο εντάσσεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική 2014-2020» και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ).
“Το Σύμφωνο Ακεραιότητας είναι ένας μηχανισμός που μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά, αποτρεπτικά και διορθωτικά χάρη στη στενή παρακολούθηση των διαδικασιών συμβασιοποίησης και εκτέλεσης ενός δημόσιου έργου από ένα τρίτο και ανεξάρτητο μάτι, όπως αυτό της Κοινωνίας των Πολιτών”, δηλώνει η Δρ. Δαμάσκου Άννα, Πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας-Ελλάδος.
Βασικός στόχος του ΣΑ είναι η ενίσχυση της διαφάνειας στο δημόσιο τομέα-και πιο συγκεκριμένα στις δημόσιες συμβάσεις- μέσα από τον έγκαιρο εντοπισμό και τη βελτίωση συστημικών δυσλειτουργιών, καθώς και την κατάθεση προτάσεων για καλύτερη διαχείριση των δημόσιων κονδυλίων προς όφελος των πολιτών. Σημαντικό και καινοτόμο, μάλιστα, στοιχείο είναι, ότι οι πολίτες ενθαρρύνονται να παρακολουθήσουν και να κατανοήσουν οι ίδιοι τη διαδικασία υλοποίησης ενός δημόσιου έργου του οποίου είναι οι τελικοί αποδέκτες καθώς επηρεάζει την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής τους (π.χ. υποδομές, πολιτιστικά, ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού). Προς την κατεύθυνση αυτή οι εκθέσεις του Ανεξάρτητου Παρατηρητή θα δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του προγράμματος (www.integritypact.gr) και της Περιφέρειας Αττικής (www.patt.gov.gr/site/) ώστε να διασφαλίζεται η ενημέρωση των πολιτών για την εξέλιξη του υπό παρακολούθηση έργου.
Στην Ελλάδα το Σύμφωνο Ακεραιότητας εφαρμόζεται για πρώτη φορά πιλοτικά στο πλαίσιο του προγράμματος “INTEGRITY PACTS-Civil Control Mechanisms for Safeguarding EU funds, Phase 2″, – όπου συμμετέχουν 11 κράτη-μέλη της Ε.Ε., με χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής και Αστικής Ανάπτυξης της Ε.Ε. (DG Regional Policy). Η επιλογή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να υποστηρίξει ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν είναι τυχαία, καθώς το ετήσιο κόστος της διαφθοράς στις δημόσιες συμβάσεις, σύμφωνα με έρευνες, υπολογίζεται σε πέντε δισεκατομμύρια ευρώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο (πηγή RAND Europe).
«Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας έκανε το βήμα να εφαρμόσει πιλοτικά μια ανοιχτή διαδικασία σε ένα μεγάλο δημόσιο έργο. Ευελπιστούμε σε συνεργασία και με άλλους φορείς στο μέλλον», αναφέρει σχετικά η κα Δαμάσκου.
Στόχος του υπό παρακολούθηση έργου είναι η αντιπλημμυρική θωράκιση και επίλυση βασικών προβλημάτων της περιοχής, όπως η έλλειψη ενός σύγχρονου και επαρκούς δικτύου αποχέτευσης ομβρίων υδάτων που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες διοχέτευσης της συνολικής απορροής στο φυσικό αποδέκτη της, που είναι ο Κηφισός. Πιο συγκεριμένα, το έργο προβλέπει την κατασκευή δικτύου ομβρίων υδάτων μιας σημαντικού μεγέθους λεκάνης στην ανατολική όχθη του Κηφισού, μήκους επτά χιλιομέτρων που θα καλύπτει συνολική έκταση περίπου 1.800 στρεμμάτων.
«Η σημερινή υπογραφή Συμφώνου Ακεραιότητας με τη Διεθνή Διαφάνεια Ελλάδος, δείχνει ακριβώς πώς εννοούμε και πώς δίνουμε στην Περιφέρεια Αττικής, τη μάχη κατά της διαφθοράς και της αδιαφάνειας. Την εννοούμε ως μάχη διαρκείας, συστηματική, χωρίς εκπτώσεις, μάχη με συμμάχους για περισσότερη αποτελεσματικότητα. Σε αυτή την προσπάθειά μας έχουμε συμπαραστάτες οργανώσεις όπως η Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς, την οποία και ευχαριστούμε», δήλωσε μεταξύ άλλων η Περιφερειάρχης, Ρένα Δούρου, για τη συμμετοχή της Περιφέρειας Αττικής στο πρόγραμμα.
Πέρα από την ενίσχυση της δημόσιας διοίκησης μέσα από καλές πρακτικές, το Σύμφωνο Ακεραιότητας επιδιώκει να δημιουργήσει συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού και ίσων ευκαιριών πρόσβασης όλων των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων σε ένα δημόσιο διαγωνισμό, το οποίο συνεπάγεται και προσφορές καλύτερης ποιότητας με χαμηλότερες τιμές προς όφελος των φορολογούμενων πολιτών. Προς ενθάρρυνση και ανάδειξη των φορέων που θα συμμετάσχουν σε μια τέτοια ανοιχτή διαδικασία, προβλέπεται η δημοσιοποίηση μιας “Λευκής Λίστας”, όπου θα κοινοποιούνται οι προσχωρήσαντες.
Εφόσον κριθεί επιτυχής η πιλοτική εφαρμογή του Συμφώνου Ακεραιότητας, απώτερος σκοπός είναι να καταστεί υποχρεωτικό βάσει νόμου, ώστε τα δημόσια έργα να υλοποιούνται με βασικά κριτήρια την ποιότητα, την ισότιμη συμμετοχή υποψήφιων αναδόχων και το χαμηλό κόστος, δηλαδή με έναν τρόπο πιο διαφανή και επωφελή για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές και πρωτίστως για τους πολίτες.
Το Σύμφωνο Ακεραιότητας είναι ένα εργαλείο που άρχισε να αναπτύσσει η Διεθνής Διαφάνεια (www.transparency.org) τη δεκαετία του 1990 και έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα σε περισσότερες από 15 χώρες σε Ευρώπη, Λ. Αμερική και Ασία με στόχο την πρόληψη της διαφθοράς και των φαινομένων κακοδιαχείρισης στις δημόσιες συμβάσεις.
 
Το Σύμφωνο Ακεραιότητας υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος “INTEGRITY PACTS-Civil Control Mechanisms for Safeguarding EU funds, Phase 2″ με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG for Regional and Urban Policy)

Μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος- Ήρωες ή Αποστατες

Η Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Πατάκη και τα Public σας προσκαλούν σε μια συζήτηση για τον θεσμό των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers), o οποίος στην Ελλάδα, παρά την πρόσφατη νομοθέτησή του, αμφισβητείται έντονα ακόμη και από αυτούς που τον νομοθέτησαν.
-Γιατί ο όρος «μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers)» δεν έχει πάντα θετική χροιά, παρότι αυτοί καταγγέλλουν διαφθορά και ατασθαλίες στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, διακινδυνεύοντας ακόμη και τη ζωή τους;
-Ποιος είναι ο αντίκτυπος της μη επαρκούς προστασίας των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers) σε αυτούς που σκέφτονται να καταγγείλουν νέες πράξεις διαφθοράς και ατασθαλίες;
-Η ελληνική νομοθεσία για την προστασία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers)είναι επαρκής;
Σε αυτά και άλλα κρίσιμα ερωτήματα θα δώσουν απαντήσεις οι:

  • John Kiriakou: μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος (whistleblower), πρώην στέλεχος της CIA και Senior Investigator της Senate Foreign Relations Committee
  • Δρ Άννα Δαμάσκου: Πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος
  • Dr Suelette Dreyfus: Executive Director της ειδικευόμενης σε ζητήματα whistleblowing διεθνούς ΜΚΟ Blueprint for Free Speech & Blue Print Greece, διδάσκουσα σε θέματα πληροφοριακών συστημάτων στο University of Melbourne, διακεκριμένη συγγραφέας σε συναφή θέματα
  • Τάσος Τέλλογλου: Δημοσιογράφος της ερευνητικής δημοσιογραφίας, αρθρογραφεί στην εφημερίδα Καθημερινή και συμπαρουσιάζει την εκπομπή Οι Νέοι Φάκελοι στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, το 2008 του απονεμήθηκε το βραβείο Καλύτερου Δημοσιογραφικού Ρεπορτάζ της Χρονιάς στα τηλεοπτικά βραβεία «Πρόσωπα» για την έρευνά του στο σκάνδαλο της Siemens
  • Γιάννης Ψαρόπουλος: Πρώην συντάκτης στην Athens News, συνεργάζεται με το CNN, Al Jazeera, The Daily Beast, Washington Post, American Scholar
  • Συντονιστής: Andy Dabilis, αναταποκριτής στην Αθήνα του The National Herald («Εθνικός Κήρυκας»)

Πληροφορίες εκδήλωση ενδιαφέροντος εδώ.

Υποχρεωτική υποβολή δημοσίων φορολογικών εκθέσεων ανά χώρα [“country-by-country reporting (CBCR)”] εκ μέρους των εταιρειών ζητά η Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς

Επιστολές προς τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων κ. Γιώργο Πιτσιλή απέστειλε η Πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος, Δρ. Άννα Δαμάσκου, με αίτημα την στήριξη της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υποχρεωτική υποβολή εκ μέρους των εταρειών δημοσίων φορολογικών εκθέσεων ανά χώρα [“country-by-country reporting (CBCR)”], στο πλαίσιο των σχετικών διαπραγματεύσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
CBCR letter_Τσακαλώτος
CBCR letter_Πιτσιλής

INTERVIEW of Dr DAMASKOU ANNA to THE NATIONAL HERALD

INTERVIEW of the CHAIR of TRANSPARENCY INTERNATIONAL-GREECE, Dr DAMASKOU ANNA to THE NATIONAL HERALD on 06.03.2018

 
Greece’s lowly position regarding transparency, corruption, bribery and related scandals seems barely to change, up a little, down a little, but otherwise a seeming constant sign of acceptance of these phenomena. Do you worry or wonder whether it will ever really change?
I wouldn’t really agree with you. During the last five years, Greece marks an improvement as evidenced by Transparency International’s Corruption Perception Index, which measures the perception of experts and of the business community regarding corruption in the public sector. In more detail, in 2017, Greece improved by 10 positions compared to 2016. This improvement is the clear outcome of the significant number of reforms that Greece really achieved during the last years. What remains sad, though, is that the “authors” of all those reforms are the country’s international lenders and not Greeks!
Since Greeks benefit in some ways from corruption – jobs through patronage, lower prices when they don’t ask for receipts, etc. – isn’t there an incentive for them to look the other way as well?
I am rather convinced that the severe austerity measures, together with the high taxation rates, have changed –or at least are changing- this public perception. Greeks, who, in many cases, have been deprived even of the basics, while at the same time they are obliged to pay a significant percentage of their income in taxes, do not tolerate anymore those tax-evading. They have realized that what tax-evaders do not pay will be paid by them, the compliant tax-payers, which constitute the vast majority of tax-payers.
There’s a long line of scandals that are sensational for some days then disappear off the front pages only to be forgotten and few every really brought to justice. Isn’t that just how the way things work here? Why is there impunity for corruption and bribery?
What is not on the front page of a newspaper anymore does not necessarily mean that it does not lie on the desk of a judge! Judges have the authority to initiate on their own the investigation of a case, upon criminal indications found in press or even in rumors. What worries me more is those issues concerning ethics which do not amount to crimes; it often happens that they play highly on the news for a few days and then they are forgotten, without any competent authority taking action towards enacting legislation for the prohibition of such unethical practices or towards amending an existing unethical law.
Even when people are convicted – the former Mayor of Thessaloniki, Tsochatzopoulos,for example, they are allowed out on health reasons and it seems no one serves a full sentence. How is that tolerated by society?
Let’s not allow populistic attitudes erode the core of human rights. We are privileged to live in the civilized part of the world, where human rights, such as the right to life and proper healthcare, override other considerations – as long as, of course, the health problems in name are real and independently verified.
Where did all the money go that was stolen by those convicted of these crimes?
The money has been traced – authorities know if and where they exist. The question is rather whether those criminally-obtained assets will be adequately recovered and also within a short period of time. This is the real legal challenge, especially for the assets traced in foreign jurisdictions. However, non-effective asset recovery is not a Greek privilege. The whole world still struggles with this issue, although significant steps forward have already been made.
Why aren’t there more whistleblowers in Greece?
Ask yourself – would you personally become a whistleblower in Greece today? Have you been convinced that if you, a clean-handed person, opt to speak up and report a wrongdoing, you will be adequately protected? Highly probable that you would not! Transparency International-Greece has launched an ongoing widespread campaign and advocacy on the matter since 2013 – initially for the introduction of the notion of “whistleblower” into the Greek legal system and, since 2014, when the notion of “whistleblower” was actually introduced into the Greek legal system, for the enhancement of the protection of whistleblowers, as well as for the expansion of the scheme in a far greater spectrum of wrongdoings and not only financial crime-related ones. Transparency International-Greece has not reached its ultimate target yet in the matter and we are also sad to remark that the recent Novartis scandal has seriously traumatized the credibility of the institution, which is, however, absolutely necessary for the uncovering of corrupt practices, since the latter usually develop in the darkness for ages, but with a wide circle of persons knowing about them.
What can you do in your position, besides what we call jawboning – urging, pushing, cajoling, etc. – to do anything or do you feel whatever TI says is either ignored or gets faint praise but no real action?
Transparency International-Greece, although just an NGO, has managed to constitute a well-respected entity in the country, whose views are in most cases sought by the competent governmental authorities, as well as by the business community. However, Transparency International-Greece does more than just expressing views: we are always in the battlements for the introduction of best practices in the country, as public perceptions change not through preaching, but through long-term, loyal compliance with best practices, which eventually yields fruits sincerely appreciated by citizens.
The fight against corruption is tough and long-lasting. No matter how hard we fight, wrongdoers will always fight back, perhaps even more fiercely. However, contrary to them, we fight for our own core values, such as democracy, human rights, meritocracy, transparency and accountability. In an environment of severe austerity, like the one currently in Greece, it is our less privileged compatriots whose human rights are mostly impaired – the privileged ones will always find a way to get what they want. It is the less privileged for whom Transparency International-Greece fights more!

Μετάβαση στο περιεχόμενο